कविता- कोराना

कोरोना

सांग देवराया आता
कधी मिटेल कोरोना
सुट्टी नको शाळा हवी
नको मुलांची वल्गना

घरी बसून बसून
झाले सारे रे बेजार
काम नाही धंदा नाही
दिला पोटावर मार

बोल नाही चाल नाही
सारे झाले गप गार
जणू सृष्टीला लागला
असा कसा हा आजार

हात धुवा,मास्क बांधा
योग्य ठेवा हो अंतर
संसर्गाने झाला तर
कसे जगावे नंतर

दर वर्षाला भोवतो
निसर्गाचा कसा कोप
अरे आतातर आहे
विदेशींचा हा प्रताप

त्रास नको कष्ट नको
नको कोणते संकट
नको विपत्ती कोणती
नको मानवाचा कट

सेवा डॉक्टरांची मिळे
मिळे पोलीस रक्षण
जीव ठेवून गहाण
जपे आम्हा रात्रंदिन

सौ.जया नेरे
नवापूर जि.नंदुरबार