Sunday, 15 September 2019

कविता-पावसा





पावसा
आलास पावसा !
ये तुझ्या स्वागतासाठीच
उभी आहे ही धरा
अगदी वेळेत आलास
नाहीतर तुझ्या अवेळी येण्याची
सुरू असते बघ चर्चा
कधी कवितेतून,कधी गझलेतून तर कधी शाळकरी मुलांच्या
ये रे ! ये रे ! पावसा !
या गाण्यातून...
तुझ्या विरहात ती ही किती
तापते
स्वतःच्या देहावर ती
उष्ण झळा सोसते
सोसत सोसत स्वतःलाच
मात्र ती कोसते...
तिच्या तप्त देहावर
होरपळतात सारे
आणि रूसतात तुझ्यावर
ते शितल वारे
पण पावसा तू आलास आणि
हसले बघ वृक्ष वेली पशू पक्षी
आणि डोंगरातील झरे...
पावसा... येतांना तू एवढा
आदळआपट करत येतोस
कधी झाडांवर,कधी घरांवर
किती नुकसान होते बघ
तेव्हा तर पावसा खूप भिती
वाटते रे तुझी
तुझ्या येण्याची
कधी कोणावर आपटशील
सांगता येत का काही....
जरा दमानं घेत जा
सावकाश
कुणी दुखावणार नाही
असा येत जा....
आता आलायेस तर थांब जरा
वाहू दे नवचैतन्याचा झरा
तप्त तिच्या देहावर
सतत बरसू दे थेंबांची सर
पांघरव तिला तुझ्या
प्रेमाची चादर
तुझ्या सहवासाने खुलेल
तिचा चेहरा
शहारेल अंगअंग सारे
तृप्त होईल तिचा कणन् कण सारा
दरवळेल चोहीकडे सुगंध वारा
तुझ्या एका थेंबाने पसरेल मृदूगंध
होतील मग अत्तराचे दुकानं बंद
तिच्या सुवासाने धुंद होईल ही सृष्टी
हटणार नाही तिच्या वरून
कुणाची दृष्टी
जेव्हा तिच्या शृंगारासाठी
फुलतील फुलं
तेव्हा आनंदीत होतील सारी मुलं
उत्साहाने वाहतील नदी नाले
जेव्हा सर्वांगाने होतील ओले
आनंदाश्रूंनी भरतील झरे
डोंगर दरीतून पळतील सारे
पावसा तुझ्या येण्याची सुचना
देतो वाहणारा वारा
आनंदतो मग प्रत्येक
कणकण सारा...
सौ.जया नेरे
नवापूर जि.नंदुरबार
9423918363

No comments:

Post a Comment